Festiwal | www.torun.pl

Scenariusz i reżyseria, autor tekstu literackiego, występuje:  Arti Grabowski / Muzyka:  Billy Idol, Isabella Colbran, Henry Purcell

Premiera:  18 grudnia 2024, Bangkok

O ARTYŚCIE:

Arti Grabowski  – polski artysta interdyscyplinarny, performer, reżyser teatralny, malarz i rzeźbiarz, działający na styku sztuki performance oraz teatru eksperymentalnego. Absolwent i obecny profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie kieruje pierwszą w Polsce Pracownią Sztuki Performance. Jako artysta prezentował swoje działania na międzynarodowych festiwalach sztuki performance, wydarzeniach teatralnych oraz przeglądach sztuki współczesnej na całym świecie.
W praktyce twórczej łączy performans cielesny, elementy teatru fizycznego i strategie „kalkulowanej grozy i błazenady”. Jako kurator i organizator współtworzył kluczowe wydarzenia polskiej sceny performansu, m.in. wieloletni cykl Dwubiegunowych Międzynarodowych Spotkań Performerów w Sopocie i Przegląd Performansu AKTOMAR w Krakowie. Współpracował z licznymi teatrami offowymi (m.in. Teatr Cinema, Porywacze Ciał), był członkiem Fortu Sztuki oraz estońskiej formacji Non Grata. Jego działalność pedagogiczna obejmuje autorskie programy Laboratorium Percepcji i Laboratorium Dyskomfortu, w ramach których bada relacje ciała, języka, procesu twórczego i struktur społecznych. Uznawany jest za jednego z najważniejszych polskich ekspertów w obszarze sztuki performance i praktyk pogranicznych łączących performans, teatr oraz sztuki wizualne.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

Główne atrybuty nowego projektu Adama Wendta to niekonwencjonalne instrumentarium z elektronicznie przetwarzanym dźwiękiem saksofonu i realizowaną przez keyboard linią basu, zróżnicowany, dynamiczny repertuar, oryginalne kompozycje oraz komunikatywność muzycznej wypowiedzi. Na koncercie w BWAiUP w Pile promowana była nowa płyta zespołu „Adam Wendt Power Set”. Projekt ten to ukłon w stronę wielkich mistrzów światowej sceny jazzowej, takich jak np. : Eddie Harris, J.C. Adderley , Stanley Turrentine , Miles Davis.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

„Trzeba to sobie jasno powiedzieć” to kameralny dramat rodzinny, którego akcja rozgrywa się podczas urodzin Syna. Z pozoru zwykłe spotkanie przeradza się w konfrontację emocji, pokoleniowych podziałów i niewypowiedzianych żalów. Jerzy Lach prowadzi opowieść w tonie łączącym ironię, humor i gorzką refleksję, osadzając rodzinny mikroświat w szerszym kontekście współczesnych napięć społecznych. Spektakl „pełen ironicznych, a zarazem tragicznych scen, opowiadający o współczesnej polskiej rodzinie, skłóconej i podzielonej przez polityków na ‘lewą i prawą stronę’.” 

Scenariusz i reżyseria:  Jerzy Lach / Scenografia:  Jerzy Lach / Muzyka:  Myslovitz, Kult, Budka Suflera, Marcin Masecki, Giuseppe Verdi, Consuelo Torres Ortiz Velazquez / Choreografia/ruch sceniczny:  zespół / Wizualizacje:  Michał Kamiński / Występują:  Brygida Turowska, Rafał Wojciechowski, Albert Lach, Krzysztof Kucucha, Marzena Kusak, Katarzyna Konopko-Walkowiak

Premiera:  15 marca 2025, Radzymin

O TEATRZE:

Teatr Opera Modern to niezależny teatr offowy działający od 2017 roku, powołany z inicjatywy Jerzego Lacha, który znany jest publiczności pierwszych edycji KLAMRY ze spektakli Teatru im. Alberta Tison. Teatr realizuje autorskie projekty sceniczne z pogranicza teatru dramatycznego, opery współczesnej, teatru muzycznego i performansu, konsekwentnie funkcjonując poza instytucjonalnym obiegiem repertuarowym.

Wśród realizacji Teatru Opera Modern znajdują się m.in.: „Psalm” – modernistyczny projekt operowy: „Caffe Tiger Lillies” – spektakl z tekstami Tadeusza Różewicza i Charlesa Bukowskiego z udziałem zespołu The Tiger Lillies, podejmujący temat wolności kobiety we współczesnym świecie, „Raport” – spektakl uliczny odnoszący się do agresji Rosji na Ukrainę (premiera 2022), „Krym. 5 rano” – spektakl dokumentalny prezentowany w Teatrze Polskim w Warszawie we współpracy z Ukraińskim Instytutem Kultury, „Tytus Andronikus. Raport” (2023), monodram „Insekt” wg Leny Kudajewej (2024) oraz „Makbet idzie na wojnę” (2024), zrealizowany w ramach programu OFF POLSKA Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego.

Teatr Opera Modern prezentował swoje projekty m.in. na Ogólnopolskim Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu (nurt główny, 2019) oraz w ramach wydarzeń festiwalowych o charakterze międzynarodowym. Działalność teatru charakteryzuje się artystyczną niezależnością, aktualnością podejmowanych tematów oraz eksperymentem formalnym.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

Nominowany do dziewięciu Oscarów najnowszy film Joachima Triera, reżysera „Najgorszego człowieka na świecie”, z nominowanymi do Oscara w kategoriach aktorskich Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem, Ingą Ibsdotter Lilleaas i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z najczęściej nagradzanych i najważniejszych filmów tego roku, z muzyką skomponowaną przez polską kompozytorkę Hanię Rani.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

"Four More" to bezsłowny ciąg kompozycji scenicznych na cztery performerki i ich ciała, przestrzeń, dźwięk i światło. Spektakl jest intensywnym, emocjonalnym, onirycznym seansem teatralnym, wykorzystującym grę świateł i cieni oraz zabiegi artystyczne z pogranicza rzeczywistości i iluzji. Przedstawienie inspirowane jest malarstwem (w szczególności linorytem Albrechta Dürera „Cztery czarownice”) oraz tradycją numerologiczną i symboliczną. „Four More” to druga część cyklu pod wspólnym tytułem „4” (po powstałym w 2018 roku przedstawieniu „Cztery”), w którym nagie kobiece ciało konfrontowane jest z dużymi metalowymi obiektami. W „Four More” to  ciężkie wiszące stalowe płachty, stanowiące tło pokazu.

"Kto rozmyśla nad czterema rzeczami, lepiej byłoby dla niego, żeby się nigdy nie narodził: nad tym, co jest nad, co jest pod, co jest przed i co jest po". (Hagigah, Talmud) / "W matematyce liczba cztery jest najmniejszą naturalną liczbą złożoną". (Wikipedia)

Scenariusz i reżyseria:  Marcin Herich / Scenografia:  Marcin Herich / Muzyka:  Piotr Czajkowski, Clint Mansell, Dark Sanctuary, Fetisch Park, Mr Geoffrey & JD Franzke, Social Interiors / Choreografia:  Marcin Herich z zespołem / Występują:  Alina Bachara, Katarzyna Gogacz, Karolina Wosz, Marta Zielonka

Premiera:  11 listopada 2021, Katowice

O TEATRZE:

Teatr A Part jest autorskim projektem Marcina Hericha, współpracującego przed laty z legendarnym Teatrem Cogitatur. A Part powstał w 2004 roku w Katowicach. Jest teatrem ciała, ruchu, formy i narracji wizualnej, realizującym przedstawienia sceniczne, działania site-specific oraz widowiska plenerowe. W obszarze sensów spektakle A Partu sięgają w głąb ludzkich instynktów i tajemnic egzystencji, emocji i imponderabiliów. Spektakle teatru były wielokrotnie prezentowane za granicą, dotąd w 30 krajach na 5 kontynentach. Miejscem codziennej pracy twórczej zespołu teatru jest od 2013 roku Scena/Atelier Teatru A Part, położona w oficynie przy głównej ulicy Katowic (3 Maja, dawniej Grundmannstrasse). W tej historycznej przestrzeni mieściło się niegdyś pierwsze kino w Katowicach o nazwie Grand Kinematograph, zaś w czasach II wojny światowej działał niemiecki kabaret Künstlerspiele. Teatr A Part jest producentem i organizatorem corocznego Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Performatywnych A Part.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

"Hamnet" – brytyjsko-amerykański film typu dramat historyczny z 2025 w reżyserii Chloé Zhao. Stanowi adaptację powieści "Hamnet" (2020) brytyjskiej pisarki Maggie O’Farrell. Powstał na podstawie scenariusza Zhao i O’Farrell. Przedstawia udramatyzowaną historię życia Williama Shakespeare’a (Paul Mescal) i jego żony Agnes Hathaway (Jessie Buckley), usiłujących uporać się ze śmiercią 11-letniego syna Hamneta. 

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

„To, co straszy” – to spektakl przywołujący ludową wizję świata, porusza się w obszarach ludowego horroru. Opowiada o siłach nadprzyrodzonych takich jak diabły, mamuny, latawice. Symboliczną oś spektaklu stanowi młyn, właśnie wokół jego centrum krążą niepokojące zdarzenia. Praca młyńskiego koła, uruchomianego przez siły natury, wyznacza cykle w życiu mieszkańców młyna. Historia rodem z tradycyjnych baśni, łączy w sobie elementy folkloru i wierzeń z obszarów polskiej wsi. Na żarnach ścierają się ludzkie losy – mechanizmem tym kieruje Matka Natura, popędzając zaprzęgnięte do pracy instynkty. Wszystko toczy się dobrze do czasu gdy instynkty wymykają się, a diabły rozpoczynają swój hulaszczy taniec – w rytmie bębna, piszczałek i basów zataczają magiczne kręgi. Obrzędowe i nabożne pieśni tworzą sugestywną warstwę muzyczną dla obrazów ukazanych w przedstawieniu.

Scenariusz i reżyseria: Jacek Wilantewicz / Tekst: na motywach wierzeń, obrzędów i baśni ludowych / Scenografia: Jacek Wilantewicz
Muzyka: Witold Roy Zalewski, / Partie śpiewu: Dominika Oczepa / Choreografia/ruch sceniczny: Jacek Wilantewicz / Występują: Tamara Yelchaninova, Jacek Wilantewicz

Premiera: 5 października 2024, Nowina

O TEATRZE:
Teatr Stajnia Metamorficzna działa od 2020 roku, od tego czasu realizuje swoją ideę w zaadaptowanym na cele artystyczne budynku starej stajni, położonym we wsi Nowina na Dolnym Śląsku (Gmina Ziębice). Założycielami teatru są Jacek Wilantewicz i Tamara Yelchaninova. W roku 2021 Stajnia Metamorficzna zaprezentowała się szerszej publiczności z monodramem „Mięso”. Poza przedstawieniami na własnej scenie teatr konfrontuje się z publicznością festiwalową, stale rozwijając swoją ideę teatru miejsca i teatru drogi. Mocno koncentruje się na wypracowaniu oryginalnego języka scenicznego. Bliskie są im baśnie, mity i ludowe wierzenia ‒ to one stały się fundamentem spektakli. Urzeczywistnieniem poszukiwań w tych obszarach jest przedstawienie „To, co straszy”, przywołujące ludową wizję świata. Spektakl został zrealizowany w 2024 roku w ramach Programu OFF Polska organizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. Teatr Stajnia Metamorficzna jest także organizatorem festiwalu pod nazwą Wieczór Metamorficzny – Ogólnopolskie Spotkania Teatralne. 

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

„Ostatnia Fuga” to spektakl realizujący moją nowatorską, wywodzącą się z 1994 roku koncepcję „Teatru mechanicznego”. Głównym jego komponentem ekspresji jest – przyrastająca z czasem na scenie – instalacja złożona z dziewięciu specjalnie skonstruowanych obiektów i maszyn podlegających przemianie ujawniając osobliwe „aktorstwo przedmiotu”*. Wszystkie one powstały z inspiracji i w odniesieniu do płótna Francisco Goyi „3 maja 1808. Rozstrzelanie powstańców madryckich” niosąc z sobą głębokie humanitarne przesłanie ukazujące rytuał egzekucji jako „mord z nakazu prawa, a wszystko to w imię sprawiedliwości pojmowanej partykularnie, będącej jawnym jej idei pogwałceniem”*. Bardzo ważną konsekwencją takiego zamysłu jest redukcja roli aktora na scenie, co sprawia, że „tak pojęty spektakl rozprawia się z głównym charyzmatem sceny – przemijaniem. Staje się orężem uwalniającym Teatr od śmierci, lokując go w wymiarze: teraz – kiedykolwiek – zawsze!”*. Wyjątkowość tego projektu dopełnia fakt, iż jest to pierwszy na świecie spektakl w pełni wygenerowany w technologii 3D.

Autor, reżyseria, światło, zdjęcia, montaż, opracowanie muzyczne:  Dariusz Gorczyca / Modelowanie 3D, teksturowanie, symulacje, animacje, postprodukcja:  Michał Sikora / Wstępne modelowanie 3D:  Daniel i Krzysztof Płonka / Muzyka:  Jan Sebastian Bach, Krzysztof Penderecki / Udźwiękowienie:  Piotr Michał Madej

Premiera: 19 listopada 2024, Kraków

O ARTYŚCIE:

Dariusz Gorczyca – artysta interdyscyplinarny, twórca teatralny, performer, autor tekstów, teoretyk, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1987 r. powołał Teatr Sytuacji. Od początku realizuje własną wizję teatru pozbawionego narracji słownej, buduje przekaz poprzez ruch, przedmiot i precyzję kompozycji na scenie. W „Imperium Cienia” z 1993 r. skrystalizowała się w pełni jego koncepcja Teatru obłędu i pojawiły specjalnie zaprojektowane obiekty, maszyny, wchodzące w zależność z ciałem aktora. Gorczyca podejmuje trudne, często kontrowersyjne tematy związane ze śmiercią, cierpieniem, seksualnością, obłędem czy religią. Język jego obrazów jest uniwersalny, wręcz archetypowy. Odważnie wykorzystuje wizerunek ludzkiego ciała, czyniąc go źródłem bólu, rozkoszy czy śmiertelności. Nie boi się dialogu z tradycją, reinterpretując znane motywy i tematy. Często porusza się na granicy dyscyplin zestawiając różnorodne media. Gorczyca ma na swoim koncie 40 wystaw indywidualnych, 10 spektakli autorskich oraz liczne akcje i performanse.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

"Umierający Łabędź" to 4-minutowy balet, popisowy numer Anny Pawłowej, tańczony na całym świecie. Ikona tańca. Jeśli wpiszesz to hasło w wyszukiwarkę, nie znajdziesz tam zdjęć łabędzi, tylko baletnice. Tak oto tragedia zwierzęcia została zawłaszczona przez człowieka. Kto jeszcze troszczy się o ginące ptaki? Potrzeba aktywnej ochrony, by nie zostały utracone.

Na scenie 3 tancerki, 1 anatomiczny model szkieletu i 1 mockup ptaka - kraski. Zapis pamięci - pamięci przechowywanej w układzie nerwowym, w kościach i w tkankach miękkich. Pamięci tańca, który, choć jest najbardziej efemeryczną ze sztuk, pozostawia w ciele tańczących trwałe ślady. Tytuł to nie cytat Paolo Coelho, to komunikat z ekranu końcowego gier popularnej konsoli, ostrzegający przed możliwą utratą niezapisanych danych. 

Wszystko, czego nie zapisałeś, zostanie utracone. W końcu to tylko sztuczka.

Reżyseria:  Zuzanna Kasprzyk / Scenariusz:  Zuzanna Kasprzyk /Andrzej Molenda / Scenografia:  Anna Adamiak (mockup + kostiumy) / Muzyka:  Patryk Zakrocki / Choreografia/ruch sceniczny:  Zuzanna Kasprzyk / Występują:  Sara Kozłowska, Zuzanna Grygo, Arina Yaryhina

Premiera:  12 października 2025, Łódź

O TEATRZE:

Zuzanna Kasprzyk  –  tancerka, choreografka, artystka niezależna. Absolwentka Prywatnej Szkoły Baletowej M. M. Szewczenko w Gliwicach, Wydziału Teatru Tańca PWST w Krakowie (Akademii Sztuk Teatralnych), oraz Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej w Łodzi. Pracowała m.in. w Kuala Lumpur Performing Arts Center (Malezja), Staatstheater Kassel (Niemcy), Operze Narodowej w Warszawie, Warszawskiej Operze Kameralnej, Teatrze Nowym w Łodzi, Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Zdobywczyni pierwszej nagrody na międzynarodowym Solo Dance Contest 2013 w Gdańsku za choreografię „We are very sorry, but there is no place for Susana” którą prezentowała również na festiwalach w Singapurze, Seulu, Goyang i Kuala Lumpur. Występowała i nauczała m.in. we Francji, Łotwie, Litwie, Niemczech, Meksyku, Korei Południowej, Singapurze, Malezji, Czechach, Słowacji. Od 2019 w duecie artystycznym z fizykiem Andrzejem Molendą, w swoich pracach łączą role naukowca, performera i eksperymentatora, kierując się podejściem somatycznym, inspirowanym Body-Mind Centering® i Metodą Feldenkraisa. Nie boją się autoironii i ekscentryczności, szukają niejednoznacznych obrazów i przestrzeni dla swobodnego przepływu skojarzeń. Od 2018 roku związana z Łodzią, gdzie m.in. uczy w Akademii Muzycznej, Akademii Humanistyczno–Ekonomicznej oraz w Szkole Filmowej.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

Teatr Ósmego Dnia "Nic nie wiemy na pewno", 60'

To będzie podróż. „Wszystkim mniejszym domowym bogom zbierze się na płacz, lecz ty wypowiedz pożegnanie, postoju poniechaj, wypłyń w morze, niezłomny wędrowiec”. (Wystan Hugh Auden „Atlantyda”)

Podróż, która pojawia się w niemal każdym naszym spektaklu. Podróż rozumiana jako wolność. Wolność jako podróż w przestrzeni i w czasie, wolność jako prawo do ingerencji w świat, wolność jako bunt przeciw zastanemu światu.
Także wolność jako odmowa uczestniczenia w wyścigach, modach, trendach w celebrach…. Wolność do tego także, aby się śmiać – również z siebie. Będzie więc to podróż przez dawne przedstawienia, przez wątki i postacie, które zostały z nami na zawsze i mamy nadzieję zostały też z naszymi widzami. Choć pamiętamy, że podróż bywa też ucieczką.

Scenariusz i reżyseria: Kolektyw senioralny w składzie: Ewa Wójciak, Adam Borowski, Jacek Chmaj, Tadeusz Janiszewski, Marcin Kęszycki / Muzyka: Arnold Dąbrowski, Lidia Zielińska (fragmenty muzyki ze spektaklu „Ziemia niczyja”) / Video: Tomasz Jarosz
Realizacja dźwięku: Jakub Staśkowiak / Realizacja świateł: Piotr Najrzał / Występuje Kolektyw senioralny w składzie:  Ewa Wójciak, Adam Borowski, Tadeusz Janiszewski, Marcin Kęszycki

Premiera:  6 grudnia 2024, Poznań

O TEATRZE:

Teatr Ósmego Dnia powstał w 1964 roku jako niezależny, zaangażowany i antysystemowy Studencki Teatr Poezji „Ósmego Dnia”. Inicjatorami powstania zespołu byli Tomasz Szymański i Lech Raczak, a za współzałożycieli uznaje się ówczesnych studentów polonistyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (w tym Stanisława Barańczaka). Teatr Ósmego Dnia jest legendą polskiego teatru alternatywnego. Ósemki wsławiły się wystawieniem wielu ważnych spektakli w duchu opozycyjnym, które powstawały w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Zaangażowany politycznie teatr spotkał się z represjami ze strony władz PRL. Zespół został rozwiązany, a aktorzy zmuszeni do emigracji, z której mogli powrócić dopiero po roku 1989, kiedy możliwe stało się wznowienie działalności. W wolnej Polsce artyści nie porzucili cechującej ich od początku postawy buntu i niezgody na zastaną rzeczywistość, realizując zaangażowane społecznie przedstawienia. Transformacji uległ jednak język, którym posługiwał się teatr (najczęściej zespołowo reżyserujący swoje spektakle), ewoluując od oszczędnych i symbolicznych projektów scenograficznych, po multimedia, które są nieodłącznym elementem najnowszych realizacji. Teatr Ósmego Dnia zyskał ogromne uznanie również za granicą

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.