Festiwal | www.torun.pl

Ideą Festiwalu organizowanego przez Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Urząd Miasta Torunia oraz Towarzystwo Naukowe w Toruniu jest popularyzacja nauki i sztuki wśród mieszkańców miasta i regionu.

Po raz 24. Toruński Festiwal Nauki i Sztuki zamieni Toruń w przestrzeń spotkań z nauką i sztuką – otwartą, inspirującą i dostępną dla wszystkich. Badacze i badaczki, artyści i artystki, studenci i studentki oraz pracownicy i pracowniczki Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, a także przedstawiciele lokalnych instytucji kultury i nauki, ponownie pokażą, czym żyją na co dzień ich laboratoria, pracownie i sceny.

W programie tegorocznej edycji znajdzie się ponad 150 wydarzeń w 21 blokach tematycznych. Wykłady, warsztaty, pokazy, wystawy, spotkania, wycieczki, gry miejskie i wiele innych atrakcji – będzie można zajrzeć tam, gdzie zwykle wstęp mają tylko wtajemniczeni.

Hasłem 24. edycji jest „Ciągłość i zmiana”. Chcemy przyjrzeć się temu, co w nauce i sztuce trwa – ideom, wartościom, metodom – oraz temu, co ulega przeobrażeniom pod wpływem nowych odkryć, technologii i społecznych wyzwań. Będziemy rozmawiać o procesach, które łączą przeszłość z przyszłością, o ewolucji myśli i przełomach, które wyrastają z tego, co było wcześniej.

Udział w festiwalowych wydarzeniach jest bezpłatny.
 

Program projekcji festiwalu Watch Docs w Dworze Artusa w Toruniu/Artus Cinema na 24.04 (piątek)
 

• „Prawda czy wyzwanie”, 17:30 | reż. Tonislav Hristov, 85 minut, Finlandia, Bułgaria, Szwecja, Norwegia 2025 | Dokument obnaża absurdalne metody, jakimi posługują się populiści w walce z „moralną zgnilizną zachodu”, wykorzystując płaskoziemców, głosicieli teorii spiskowych i wszelkiego rodzaju oszołomów. Pokazuje podatność zamkniętych kręgów na manipulacje hochsztaplerów, którzy zarabiają niemałe pieniądze przy okazji propagandowych zleceń. Hristov ujawnia mechanizmy, dzięki którym trolle i agenci trafiają na polityczne salony Europy.
• Architekci chaosu - dezinformacja w służbie konfliktu | rozmowa z Marcinem Ogdowskim | 19:00 | Marcin Ogdowski to pisarz, dziennikarz z ponad 25-letnim doświadczeniem, były korespondent wojenny (Irak, Afganistan, Ukraina). Jest nazywany „pierwszym polskim blogerem wojennym”. Autor reportaży i powieści poświęconych wojnom w Iraku i Afganistanie a także rosyjskiej wojnie hybrydowej przeciw Polsce. W lutym 2024 roku ukazała się jego książka „Zabić Ukrainę. Alfabet rosyjskiej agresji”.
• „Kabul. Modlitwa wojownika”, 20:00 | reż. Aboozar Amini, 102 minuty Holandia, Belgia 2025 | Film który otrzymał Grand Prix tegorocznego festiwalu WATCH DOCS | Największym marzeniem głównego bohatera jest męczeńska śmierć w samobójczym zamachu. Póki co, pilnuje porządku na jednym z policyjnych posterunków: uspokaja rozwścieczonych kierowców i tropi nieobyczajne zachowania samotnych kobiet. Popisowe przejazdy przez centrum, podczas których wymachuje bronią i zgrywa twardziela, dają mu poczucie sprawczości, której brakuje podczas trudnych rozmów z najbliższymi. Niewesołą prawdę o realiach dzisiejszego Afganistanu przekazują wymowne ujęcia kobiet – obywatelek drugiej kategorii w świecie rządzonym przez uzbrojonych mężczyzn.
  
   

Program projekcji festiwalu Watch Docs w Dworze Artusa w Toruniu/Artus Cinema na 23.04 (czwartek)
 

• „Kumotry” , 17:30 | reż. Emilia Śniegoska, 69 minut, Polska, Niemcy 2025 | Pustoszejąca polska wieś w rumuńskich Karpatach: wzruszający film o pamięci, przyjaźni i przemijaniu. Historia przyjaźni kobiet zamieszkujących wymierającą polską wieś w rumuńskich Karpatach. Hanka i Bronka pochowały już mężów, dzieci wyjechały za granicę w poszukiwaniu innych, lepszych perspektyw. Samodzielne i niezależne bohaterki imponują pogodą ducha, choć ich rzeczywistość nieubłaganie odchodzi w przeszłość. Pozostają wspomnienia o czasach, które już nie wrócą – i wspólne stawianie czoła wyzwaniom codzienności. Nostalgiczny obraz niknącego świata skrzy się bezpretensjonalnym humorem i zachwyca zdjęciami, oddającymi zniewalający urok karpackiego pogórza. Zwracając uwagę na szczegóły, reżyserka tworzy wzruszający film o pamięci, przyjaźni i przemijaniu. Pokazując ludzi, którzy potrafią być dla siebie wszystkim, skłania nas do przewartościowania priorytetów i spojrzenia na rzeczywistość z mniej uczęszczanej strony.
• „I hope this e-mail finds you well”, 19:15 | reż. Asia Zughaiar, 10 minut, Palestyna 2025 | Najlepszy krótki dokument tegorocznego festiwalu Tribeca w Nowym Jorku. Film jest kolażem wspomnień, emocji, uczuć i wrażeń, który pozwala nam zajrzeć na moment do świata młodych ludzi mieszkających na okupowanych przez Izrael terytoriach. Czy da się poskładać na nowo życie rozbite przez wojnę na tysiące drobnych fragmentów?
• „Gaza. List z przeszłości”, 19:30 | reż. Kamal Aljafari, 106 minut, Palestyna, Niemcy, Francja, Katar 2025 | Kamal Aljafari – jeden z najbardziej znanych palestyńskich dokumentalistów, powraca w swoim najnowszym filmie do materiału, który nakręcił w Gazie w 2001 roku. Dziś, ćwierć wieku później, próbuje na nowo odczytać miejsca, które przestały istnieć. Od nadmorskich plaż po hałaśliwe bazary, szalony uliczny ruch i wypalone ruiny zbombardowanych domów – wszędzie czuć gorączkową atmosferę życia na krawędzi. Mieszkańcy miasta na tyle przyzwyczaili się do wojny, że większość z nich potrafi po dźwięku odległej eksplozji rozpoznać czy to „nasi” czy „tamci”.
   

Program projekcji festiwalu Watch Docs w Dworze Artusa w Toruniu/Artus Cinema na 22.04 (środa)
 

• „W pokoju mojej siostry”, 17:30 | reż. Pauline Doméjean, 31 minut, Francja 2025 | Tytułowa bohaterka tygodniami nie opuszcza swojego pokoju i przez większość czasu po prostu leży w łóżku. Pozornie nic specjalnego się tu nie dzieje – dopóki nie zdamy sobie sprawy, że ten prosty, bezpretensjonalny dokument opowiada o depresji.
• „Na własnych zasadach”, 18:00 | reż. Tadeusz Chudy, 67 minut, Polska 2025 | Paweł odziedziczył po tacie z Nigerii posturę boksera. Julka to niepoprawna buntowniczka, szukająca swojego miejsca w świecie. Mieszkają w domu dziecka, ale zbliżająca się pełnoletność wymusza poszukiwania nowych życiowych rozwiązań. Oboje marzą o tym , żeby się usamodzielnić i zamieszkać razem – tym bardziej, że Julka dostaje w spadku mieszkanie. Brat i siostra, rozpięci między marzeniami i rzeczywistością, muszą znaleźć sposób, by w końcu rozpocząć życie na własnych zasadach.
• Dorastanie w kryzysie. O depresji, buncie i szukaniu własnej drogi | panel dyskusyjny, godz. 19:10
• „W piekle z Ivem”, 20:00 | reż. Kristina Nikolova, 79 minut, Bułgaria, Stany Zjednoczone 2025 | Bułgarski wokalista, performer i artysta Ivo Dimchev uwielbia szokować. W swoich przedstawieniach na granicy stand-upu i drag show nieustannie przekracza granice, drwi z politycznej poprawności i łamie stereotypy. Łącząc queerową wrażliwość z bałkańskimi beatami, porusza najtrudniejsze tematy związane z tożsamością, wiarą, polityką i aktywizmem. Dla Ivo nie istnieje tabu – bez ogródek opowiada o życiu z HIV, seksie czy wyniesionych z domu traumach. Ostentacja i przesada stały się dla niego sposobem na życie, który pomaga przetrwać w pełnym uprzedzeń społeczeństwie.
   

Program projekcji festiwalu Watch Docs w Dworze Artusa w Toruniu/Artus Cinema na 21.04 (wtorek)
 

• „Bloodline” godz. 17:30 | reż. Wojciech Węglarz, 12 minut, Polska 2024 | Podczas gdy w puszczy Białowieskiej powstaje mur mający powstrzymać napływ migrantów, osamotniony żubr próbuje wrócić do stada w lesie pełnym wojska. Mocna wizualna metafora skłania do refleksji nad losem ludzi, którzy w tym samym lesie próbują bezskutecznie odnaleźć drogę do lepszego życia.
• „Divia” , godz. 18:00 | reż. Dmytro Hreshko, 79 minut, Polska, Ukraina, Holandia 2025 | Pierwszy dokument, który w został w całości poświęcony wpływowi wojny w Ukrainie na środowisko naturalne. Pozbawiony dialogów i oparty wyłącznie na monumentalnych długich ujęciach film Dmytra Hreshki na przemian zachwyca harmonią przyrody i atakuje kakofonią bitewnego chaosu. Twórcy filmu zwracają uwagę na pomijany aspekt konfliktu, z którego skutkami będziemy musieli zmagać się przez najbliższe kilkadziesiąt lat. „Divia” demaskuje kolejny wymiar rosyjskiej inwazji, ale zwraca również uwagę na ciężką pracę ludzi próbujących zniwelować jej środowiskowe skutki.
• Ekobójstwo. Kiedy ziemia staje się polem walki | panel dyskusyjny | godz. 19:30
• „Czarna woda”, godz. 20:30 | reż. Natxo Leuza, 85 minut, Hiszpania 2025 | Film o przyszłości, która już staje się faktem. Szacuje się, że w przeciągu najbliższych lat w Bangladeszu przybędzie co najmniej 30 milionów uchodźców, których domy znikną pod wodą. Większość z nich trafi do Dhaki – najszybciej rozwijającego się miasta na świecie. Slumsy w których znajdą przystań nowi mieszkańcy miasta, sąsiadują ze spektakularną, nowoczesną architekturą. Przyszłość ma tu jednak kolor burzowych chmur…
   

WATCH DOCS to festiwal filmowy poświęcony budowaniu świadomości społecznej. Nazwa inicjatywy pochodzi od angielskich terminów „watchdogs” (instytucje, które patrzą władzy na ręce) i „watch docs” (oglądanie filmów dokumentalnych). Co roku, pod okiem Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka w wielu miastach Polski odbywają się projekcje, warsztaty i spotkania z osobami działającymi w organizacjach pozarządowych.

21 kwietnia (wtorek)

17:30 – „Bloodline”, reż. Wojciech Węglarz, Polska 2024, 12 minut
18:00 – „Divia”, reż. Dmytro Hreshko, Polska, Ukraina, Holandia 2025, 79 minut
19:30 – Ekobójstwo. Kiedy ziemia staje się polem walki – panel dyskusyjny
20:30 – „Czarna woda”, reż. Natxo Leuza, Hiszpania, 2025, 85 minut

22 kwietnia (środa)

17:30 – „W pokoju mojej siostry”, reż. Pauline Doméjean, Francja 2025, 31 minut
18:00 – „Na własnych zasadach”, reż. Tadeusz Chudy, Polska 2025, 67 minut
19:10 – Dorastanie w kryzysie. O depresji, buncie i szukaniu własnej drogi – spotkanie
20:00 – „W piekle z Ivem”, reż. Kristina Nikolova, Bułgaria, Stany Zjednoczone 2025, 79 minut

23 kwietnia (czwartek)

17:30 – „Kumotry”, reż. Emilia Śniegoska, Polska, Niemcy 2025, 69 minut
19:15 – „I hope this e-mail finds you well”, reż. Asia Zughaiar , Palestyna 2025, 10 minut
19:30 – „Gaza. List z przeszłości”, reż. Kamal Aljafari, Palestyna, Niemcy, Francja, Katar 2025, 106 minut

24 kwietnia (piątek)

17:30 – „Prawda czy wyzwanie”, reż. Tonislav Hristov, Finlandia, Bułgaria, Szwecja, Norwegia 2025, 85 minut
19:00 – Architekci chaosu – dezinformacja w służbie konfliktu – rozmowa z Marcinem Ogdowskim
20:00 – „Kabul. Modlitwa wojownika”, reż. Aboozar Amini, Holandia, Belgia 2025, 102 minuty

Reżyseria:  Rachel Erdos / Muzyka:  Dawid Tas / Choreografia/ruch sceniczny:  Rachel Erdos / Występują:  Natalia Dinges, Paweł Kozłowski, Grzegorz Łabuda, Jan Sarata, Dominik Więcek, Monika Witkowska

Premiera:  25 października 2025, Katowice

O TEATRZE:

Living Space Theatre został założony w 2016 roku przez absolwentów Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie – Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Jako teatr nomadyczny grupa realizuje spektakle w różnych miejscach i z różnymi artystami. Zespół skupia się na pracy z ciałem i wyobraźnią, które są  skutecznymi narzędziami w procesie twórczym. Głównym celem działalności teatru jest produkcja autorskich spektakli teatru tańca i teatru fizycznego, a także organizowanie warsztatów artystycznych, festiwali i wystaw.

Od momentu powstania Living Space Theatre współpracował z artystami i organizacjami z USA, Chin, Korei Płd., Japonii, Polski, Belgii, Holandii oraz Bułgarii, prezentując spektakle lub organizując warsztaty.

Grupa została Laureatem Nagrody Publiczności KLAMRY w 2025 roku.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

Scenariusz i reżyseria:  Grzegorz Wierus, Elina Toneva, Tomasz Rodowicz / Według tekstu literackiego:  Hymny Delfickie Limeniosa i Atenajosa / Muzyka:  Grzegorz Wierus, Tomasz Rodowicz, Chór Spółdzielczy / Choreografia/ruch sceniczny:  Elina Toneva, Tomasz Rodowicz / Występują:  Grzegorz Wierus, Elina Toneva, Tomasz Rodowicz / Chór Spółdzielczy w składzie: Maciej Bednarek, Magdalena Bielecka, Magdalena Borowska, Jacek Czapnik, Barbara Cieślewicz, Artur Chrzanowski, Łukasz Filipow, Katarzyna Galicka-Szer, Katarzyna Gronkiewicz, Zofia Kędra, Maria Klorek, Marcin Kobyliński, Hubert Krzyszkowski, Maciej Maciaszek, Piotr Matyjaszczyk, Maria Mażewska, Wiktor Moraczewski, Magdalena Paszkiewicz, Wanda Poteraj, Anna Przybyt, Joanna Stanecka, Marta Sterna, Aleksandra Szałek, Anna Sztajnborn, Paula Tralewska, Aleksandra Ziomek.

Premiera:  31 sierpnia 2025, Łódź

O TEATRZE:

Teatr Chorea został założony w 2004, w Lublinie, w wyniku połączenia dwóch grup artystycznych, zajmujących się badaniami nad źródłami tańca i muzyki oraz eksplorowaniem kultury Antyku – Orkiestry Antycznej prowadzonej przez Tomasza Rodowicza i Macieja Rychłego oraz Tańców Labiryntu, prowadzonych przez Dorotę Porowską i Elżbietę Rojek. Zespół przez lata wytworzył wła­sną tech­ni­kę tre­nin­gu, po­le­ga­ją­cą na pra­cy z cia­łem, gło­sem i ryt­mem, pra­cy z part­ne­rem i pra­cy w gru­pie. Istot­na w me­to­dzie Cho­rei jest ze­spo­ło­wość, umie­jęt­ność laborato­ryj­nej, wspól­nej pra­cy, a jed­no­cze­śnie tro­ska o to, by cia­ło zbio­ro­we nie wy­klu­wa­ło się kosz­tem in­dy­wi­du­al­no­ści każdego z jego człon­ków. Rozbu­dze­nie ca­łe­go cia­ła i in­ten­syw­ny tre­ning, two­rzą obec­ność sce­nicz­ną, któ­ra na nowo in­te­gru­je wszyst­kie te ele­men­ty. Na początku 2007 roku Teatr Chorea na stałe osiedlił się w Łodzi, w dawnych fabrykach Scheiblera, gdzie razem z Łódź Art Center i Urzędem Miasta Łodzi, powołał do istnienia Fabrykę Sztuki – instytucję kultury, której działania mają charakter edukacyjny, społeczny i skupiają się wokół sztuk performatywnych oraz sztuki nowoczesnej.  Od początku swojego istnienia Teatr Cho­rea współpracu­je także z wie­lo­ma gru­pa­mi i ar­ty­sta­mi z Pol­ski i ze świa­ta, m.in. z bry­tyj­ską gru­pą Ear­th­fall, amerykań­skim cho­re­ogra­fem Ro­ber­tem Hay­de­nem, ja­poń­skim mi­strzem tań­ca Bu­toh Ka­nem Kat­su­rą, ame­ry­kań­ską cho­re­ograf­ką Ro­san­ną Gam­son, izra­el­ską re­ży­ser­ką Ru­thie Oster­man, nor­we­ską ak­tor­ką Juni Dahr, gru­pą neT­The­atre z Lu­bli­na, Te­atrem Kana ze Szcze­ci­na, Teatrem Tań­ca KIJO, Te­atrem Fi­gur z Kra­ko­wa, re­ży­se­ra­mi: Wal­de­ma­rem Raź­nia­kiem, Kon­ra­dem Dworakow­skim i Łu­ka­szem Ko­sem.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

Spektakl „Plemię”, przygotowany z okazji 1000-lecia koronacji Bolesława Chrobrego i Mieszka II Lamberta, to futurystyczna podróż do źródeł. Próba wskrzeszenia mitu założycielskiego, który – mimo upływu tysiąca lat, zmiany ustrojów i orbit – wciąż nami steruje.
Jest rok 3025. Polska ekspedycja kosmiczna dryfuje ku granicom znanego wszechświata i nieznanych sensów istnienia. Na pokładzie – ostatnia nadzieja ojczyzny, garstka funkcjonariuszy marzeń, technokratów wiary i specjalistów od pamięci. Poszukując nowego świata, trafiają na stare pytania: o sens wspólnoty, o granice poświęcenia, o władzę, która nie rozpada się w próżni. „Plemię” to spektakl przewrotny, niepokojąco aktualny i niebezpiecznie zabawny. O utopii, która nie chce się skończyć. O narodzie, który nie potrafi przestać marzyć. Bo być może Polska nigdy nie była z tego świata. A może po prostu zawsze chciała być z innego.

Reżyseria:  Wojciech Wiński / Scenariusz:  Ewa Kaczmarek / Muzyka:  Michał Kowalonek / Kostiumy:  Idalia Mantas / Występują:  Grzegorz Ciemnoczołowski, Marcin Głowiński, Ewa Kaczmarek, Norbert Ogoniak, Mikołaj Podworny, Artur Śledzianowski, Przemysław Zbroszczyk

Premiera:  12 września 2025, Poznań

O TEATRZE:

Teatr Usta Usta Republika to niezależny zespół teatralny działający w Poznaniu od początku lat 2000. Grupa tworzy autorskie spektakle z pogranicza teatru, performansu i działań site-specific, konsekwentnie poszukując nowych form kontaktu z widzem. Jej znakiem rozpoznawczym są projekty realizowane poza tradycyjną sceną – w przestrzeni miejskiej,
w ruchu, w instalacjach oraz formatach interaktywnych, w których publiczność staje się aktywnym uczestnikiem wydarzenia.

Teatr znany jest z odważnych eksperymentów formalnych i narracyjnych, łączących elementy gry, absurdu, poetyki snu i precyzyjnej pracy aktorskiej. Twórcy podejmują tematy związane z tożsamością, relacjami międzyludzkimi, współczesnym doświadczeniem społecznym oraz mechanizmami komunikacji.

Dorobek zespołu obejmuje kilkadziesiąt spektakli prezentowanych w Polsce i za granicą. Teatr został uhonorowany Nagrodą Artystyczną Miasta Poznania w roku 2024, a także dwukrotnie zdobył Nagrodę Publiczności Festiwalu KLAMRA w Toruniu – za spektakle „777” oraz „Uczta”. Usta Usta Republika pozostaje jednym z najważniejszych przykładów konsekwentnie rozwijanego teatru niezależnego, opartego na dialogu z widzem, ryzyku artystycznym i poszukiwaniu nowych języków scenicznych.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.

Reżyseria:  Karol Barcki / Scenariusz:  Karol Barcki, Dominik Nyczak / Scenografia:  Magdalena Tomaszewska, Karol Barcki / Muzyka:  Karol Barcki, Dominik Nyczak / Choreografia/ruch sceniczny:  Dima Cherkaskyi, Paweł Nykowski / Występują:  Natalia Klupp, Paweł Nykowski, Dima Cherkaskyi, Karol Barcki.

Premiera:  10 lutego 2024, Poznań

O TEATRZE:

Grupa Pomarańcze (pełna nazwa to Pomarańcze w Uchu na Skarpie bez Kartki), zespół teatralny, założony przez siedmiu nastolatków w lutym 2006 roku w Goleniowie jako wypadkowa warsztatów w Teatrze Brama. Członkowie Pomarańczy od początku przejawiali odmienne teatralnie skłonności poszukując własnej formy wypowiedzi w OFFie, często jako punkt wyjścia uznając popkulturę. 

Styl Pomarańczy można określić jako eklektyczny, kolażowy. Może to brzmieć kokieteryjnie, lecz tak w rzeczywistości najlepiej określić formułę teatralną, którą ta grupa wypracowała i sukcesywnie wykorzystuje. Od samego początku angażowali się w pomoc przy organizacji różnych wydarzeń kulturalnych, nie tylko w rodzimym Goleniowie, ale także innych miastach Polski. Pierwsze efekty przyszły w 2012 roku, gdy powołali do życia festiwal Ofensywa Teatralna (10 edycji, Poznań), Bez Kurtyny (5 edycji, Gniezno), Festiwal Wuchta (2 edycje, Poznań) i wiele innych, przy których starali się nie zapominać o swoich „szkolnych” początkach (Liga Teatrów Studenckich, Wielkopolska FAMA). Dodatkowo rok 2012 owocuje tym, iż Pomarańcze stają się członkiem Zachodniopomorskiej OFFensywy Teatralnej (u boku między innymi Teatru Krzyk, Brama, Kana, Realistycznego, Abanoia, adVersum, Kingdom of Curvy Fork, Uhuru, 6 i Pół, Ego Vu). Ostatecznie grupa zrealizowała 40 spektakli, 12 happeningów i ok. 20 performansów oraz zdobyła kilkanaście pomniejszych nagród na różnego rodzaju festiwalach dla teatrów alternatywnych. Od kilkunastu lat współpracuje przy projektach z teatrami: Ósmego Dnia,  Krzyk, Brama, Terminus A Quo, Republiką Sztuki Tłusta Langusta, Wydawnictwem DramEdition. Kiedyś napisano o nich: „Możliwe, że to jedna z nielicznych dzisiaj grup ludzi, którzy wciąż marzą o jedności bytu zwanego sztuką niezależną. Oni naprawdę wierzą w teatr dla zwykłych ludzi robiony właśnie przez zwykłych ludzi”.

KLAMRA jest jednym z najważniejszych festiwali teatru alternatywnego, prezentującym najnowsze i najciekawsze spektakle przygotowane przez polskie teatry niezależne. Celem jest pokazanie jak najszerszego spektrum krajowej sceny alternatywnej, stąd obecność teatrów posługujących się różnorodnym językiem i środkami wyrazu, operujących rozmaitą poetyką i klimatem spektakli.
Podczas festiwalu można zobaczyć teatry tańca i lalek, przedstawienia tworzone na podstawie wielkich tekstów literatury polskiej i światowej, spektakle, w których wykorzystywana jest technika multimedialna, monodramy oraz performance.