Spektakl w ramach 40 Toruńskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora
Gdyby szukać jednego słowa, który można spróbować opisać życie Jadwigi Stańczakowej, byłoby to słowo: cień.
Utrata wzroku, wejście w cień. Cień ojca. Cień żydowskiego pochodzenia.
Cień getta. Cień utraconego brata i przyjaciół. Cień Mirona Białoszewskiego. Cień depresji.
Tym jednym słowem nie da się jednak opisać całego życia. Bo droga ociemniałej Jadwigi Stańczakowej to też niewyobrażalna, mozolna i często beznadziejna walka o wyjście z cienia.
Z każdego cienia. Do jasności. Do własnej twórczości, do własnego ja, do samostanowienia, samoakceptacji i decydowania o swoim losie. O losie kobiety, matki, babki, dziennikarki i poetki.
Sama o sobie mówiła: „ja, ślepak”. I jako jedna z pierwszych odważyła się pisać o utracie wzroku i depresji, tak jak jeszcze nikt wtedy nie pisał.
Monodram w wykonaniu Agnieszki Przepiórskiej nie jest opowieścią o życiu zapomnianej, chorej poetki, którą literaturoznawcy zaszufladkowali jako „tę od Mirona”.
To poetycka podróż o kobiecie odważnej, dzielnej, twardej i wrażliwej jednocześnie, o szerokich horyzontach i zainteresowaniach, widzącej dużo więcej i dalej niż większość, którym wydawało się, że z ich wzrokiem wszystko w porządku.
To jazda bez trzymanki, na latającym dywanie, do gwiazd, do barw, do zieleni…
Tekst: Piotr Rowicki / Reżyseria: Anna Gryszkówna / Muzyka: Piotr Skotnicki / Scenografia i Kostiumy: Matylda Kotlińska / Choreografia: Karolina Kraczkowska / Światło: Michał Głaszczka
Premiera: 01.06.2025 / Czas trwania: 80 min
Producenci spektaklu: Mazowiecki Instytut Kultury / Act&Flow Agnieszka Przepiórska / Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie