W Toruniu obchodzimy 45. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych. 

Obchody 45. rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych trwają od 28 sierpnia. Wczoraj w Książnicy Kopernikańskiej w Toruniu odbyła się prezentacja i promocja książki Lecha Różańskiego „Toruńska Solidarność 1980–1981” (drugie wydanie, poprawione i uzupełnione). Spotkanie poprowadził Jan Wyrowiński, Prezes Społecznego Komitetu „Solidarni – Toruń pamięta”. 

Dzisiaj (29 sierpnia 2025 r.) uroczystości mają już oficjalny charakter. Przedstawiciele samorządu wojewódzkiego i miejskiego, na czele z Piotrem Całbeckim - marszałkiem województwa kujawsko-pomorskiego, Łukaszem Walkuszem - Przewodniczącym Rady Miasta Torunia oraz Rafałem Pietrucieniem - zastępcą Prezydenta Miasta Torunia, a także działacze „Solidarności” oraz mieszkańcy złożyli kwiaty pod tablicą poświęconą Ludziom „Solidarności” Regionu Toruńskiego. Następnie późnym popołudniem uroczystości rocznicowe przeniosły się do ogrodów przy Bursie Akademickiej Caritas Diecezji Toruńskiej im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki, gdzie odbyło się spotkanie z okazji 45. rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych. W tej części obchodów wziął też udział Prezydent Miasta Torunia Paweł Gulewski.

Przypomnijmy, że 31 sierpnia 1980 r. w Sali BHP Stoczni Gdańskiej działacz związkowy Lech Wałęsa – w imieniu Komitetu Strajkowego – podpisał historyczne porozumienie z władzami PRL w wyniku, którego powstał Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”. Porozumienia gdańskie były jednym z czterech dokumentów podpisanych przez przedstawicieli reżimu komunistycznego ze strajkującymi. Oprócz Gdańska podobne 30 sierpnia 1980 r. podpisano w Szczecinie, 3 września 1980 r. w Jastrzębiu-Zdroju i 11 września 1980 r. w Dąbrowie Górniczej.

Powstanie jesienią 1980 r. „Solidarności” zapoczątkowało budowę społeczeństwa obywatelskiego, a później demokratyczne przemiany. W konsekwencji tych faktów – w dekadzie lat 80. XX w. – doszło do głębokiego kryzysu systemu społeczno-politycznego i gospodarczego Polski ludowej. Był on jedną z przyczyn upadku komunizmu. 

Dodajmy, że „Solidarność” była pierwszym i największym w Europie Środkowo-Wschodniej ruchem związkowy utworzonym dla obrony praw pracowniczych. W szczytowej fazie działalności liczyła ponad 10 mln członków.

fot. © UMT 2025, autor: Wojtek Szabelski, licencja: CC BY-NC 4.0